فرهنگ ما در آينه

چند سال پيش در ابتداي مهر ماه مهمان خارجي داشتم و وي را براي شام دعوت كرده بودم. در حين شام وي كه در رسانه ها ديده بود مراسمي در كشور برقرار است با سادگي و بدون هيچ پيچيدگي كه مرسوم رفتار ما ايرانيان است پرسيد شما در مراسم امروز حضور داشتيد ؟ آيا در حين مراسم عكس يادگاري گرفتيد؟ در پاسخ گفتم خير و توضيح ديگري ندادم. وي ادامه داد ما هم در كشورمان مراسمي مشابه داريم و همه مردم در مراسم جنگ مربوط به جنگ جهاني دوم شركت مي كنيم و ضمن شركت در مراسم عكس يادگاريث مي گيريم . وي ادامه داد ولي يك تفاوت با شما داريم. شما براي شروع جنگ جشن مي گيريد و ما براي خاتمه جنگ جشن مي گيريم و خدا را شكر مي كنيم
يادداشت مسعود بهنود را كه خواندم و يادداشت مرتبط با آن را كه هادي خرسندي نوشته بود بيان از يك تفاوت نگرش به زندگي دارد ما در كشورمان روزهاي وفات و عزا را تعطيل مي كنيم و لي عده اي بيشمار در دنيا به دنبال فرصتي هستند تا شكر گزار روزهاي خوب خدا باشند فرقي نمي كند كه اين روز كريسمس است يا عيد نوروز خاتمه جنگ است و يا كشف علمي خاتمه دادن به يك بيماري و يا خاتمه يك مصيبت

http://www.hadisara.com/articles1/article2.htm