ایران در گزارش حقوق بشر

صحبت‌های دوگانه و استانداردهای دوگانه از سوی‌حكومت‌های ‌قدرتمند به این دلیل خطرناكند كه توانایی جامعه جهانی‌ را برای بررسی مشكلات حقوق بشری مانند آن چه كه در دارفور، چچن، كلمبیا، افغانستان، ایران، ازبكستان و كره شمالی می‌گذرد، تضعیف می‌كند. این كار به مرتكبان نقض حقوق بشر در این‌ كشورها و سایر كشورها اجازه می‌دهد كه با مصونیت به كار خود ادامه دهند.

ایران
در پی محاکمه‌های غير منصفانه در سال‌های گذشته شمار قابل توجهی از زندانيان سياسی، از جمله زندانيان عقيدتی همچنان حبس‌های طويل‌المدت را در زندان می‌گذرانند. در سال ٢٠٠٥، صدها نفر ديگر و بيشتر در ارتباط با نا آرامی‌های مدنی در مناطقی که جمعيت اقليت‌ها زياد است دستگير شدند. نويسندگان سايت‌های اينترنتی و فعالان حقوق بشر از جمله کسانی بودند که به طور خود سرانه و بدون اين که دسترسی به فاميل يا وکيل داشته باشند دستگير شده و غالبا در بدو امر در بازداشتگاه‌های مخفی نگاهداری می‌شدند. اعمال شکنجه همچنان رايج بود. دست کم ٩٤ نفر اعدام شدند از جمله دست کم ٨ نفر که در حين ارتکاب جرم انتسابی کمتر از ١٨ سال داشتند. مجازات شلاق در موارد متعدد به اجرا درآمد. تصور می‌شود شمار واقعی کسانی که اعدام شده یا تنبيهات بدنی در مورد انان اعمال شده به مراتب بيشتر از مواردی باشد که گزارش شده است.