مردم دنیا از روی هوی و هوس رهبر انتخاب می کنند

منابع اسلامى ما، نسبت به شخصى كه بايد در زمان غيبت رهبر شود حرفى‏نزده و معين نكرده‏اند كه مثلاً فلانى بايد رهبر باشد، ليكن خصوصيات و ويژگى‏هاى حاكم اسلامى را بيان كرده‏اند. اين كه مردم هر چه خودشان مى‏گويند همان باشد، و كارى نداشته باشند به اين كه خداوند چه مى‏گويد اين مى‏شود مردم سالارى مطلق و اين در اسلام پذيرفته نيست.
اكنون در نظام اسلامى ايران، اين راه عملى مى‏شودومردم‏كسى را كه صلاحيت ولى امرشدن دارد، انتخاب مى‏كنند.اما چنين نيست كه خود مردم انتخابات برگزار كنند و مستقيماً شخصى رابه زعامت سياسى برگزينند، بلكه انتخاب رهبر را توسط مجلس خبرگان‏انجام مى‏دهند; بدين صورت كه مردم افراد صالح و شناخته شده‏اى را، كه به‏تقوى و ديانت‏شان اعتماد دارند، به عنوان خبرگان رهبرى انتخاب مى‏كنند ومجلس خبرگان نيز از ميان مجتهدين، يكى را به عنوان ولى فقيه بر مى‏گزيند.پس مردم رهبر را انتخاب مى‏كنند، اما نه از روى هوى و هوس.
دموكراسى به اين معنا كه مردم از روى هوى و هوس هر چه دلشان خواست‏ همان باشد، اين در اسلام ارزشى ندارد.
پس قانون اساسى ما مردم سالار است و خبرگان كسى را كه صلاحيت‏رهبرى دارد تعيين مى‏كنند; يعنى اينگونه نيست كه سالار بودن خبرگان‏ منهاى دين باشد، لذا مردم سالارى ما به واسطه است. از طرفى هم مردم‏سالارى ما دينى است زيرا تمام ويژگى‏هايى كه دين اسلام فرموده است، درانتخاب رهبر مراعات مى‏شود.
آيت‏الله محمد مؤمن‏ -   سايت شوراي نگهبان Nezam.org