تحلیلی بر علل خاص در شمارش آرا

روش تحلیل آماری سالیانی است که در حوزه های مختلف علوم و مهندسی بکار گرفته می شود . یکی از افراد مشهور در این حوزه که به دلیل شناخت از توانایی تحلیل آماری در حوزه بهبود کیفیت مصنوعات بشر اثر بزرگی بر جای گذاشته است دکتر دمینگ است . شاید گفته شود شمارش آرا چه ارتباطی به این گونه مباحث دارد ولی اگر یکی از نکات کلیدی ایشان را طرح کنیم شاید به تحلیل حاضر کمک کند. دمینگ می گوید " یک سیستم ( اعم از فیزیکی یا اجتماعی ) رفتارهای تصادفی وجود دارد که دارای یک توزیع آماری هستند و این مشخصه طبیعی سیستم است اما اگر توزیع آماری و یا رفتار میانگین تغییر نماید دیگر فقط علل تصادفی اثر گذار نیستند بلکه به دنبال علل خاص باشید " او با این نگرش بروز بسیاری از مشکلات را در سازمانها شناسایی نموده و با کمک افراد موثر بر سیستم در جهت کشف علل و رفع آن برآمده است .
حال شاید موضوع روشن شده باشد آیا رفتار صندوقهای رای ( خواندن رای صندوقها) در طی زمان شمارش آرا از علل تصادفی پیروی نموده است ؟
مرور آمار شمارش شده سه روز پیاپی اعلام شده توسط وزارت کشور و تحلیل رشد آرا نامزدهای مختلف رفتار جالبی را نمایش می دهد که در شکل زیر قابل ملاحظه است. نوارهای رنگی طیفی است که افراد در آن طی شمارشهای انجام شده متوالی در آن قرار می گیرند.

حال سئوال آنست که این شکل چه ارتباطی به آن همه زمینه سازی

اولیه داشت ؟ فقط این زمینه را بوجود آورد که تحلیل آماری روی تاثیر صندوقهای روزهای آخر بر نتایج به عمل آوریم.
تحلیل آماری نرخ رشد آرا بر حسب گروهای اصلاح طلب ، اصولگرا, اصولگرای میانه ( قالیباف) و طرفدار دولت حاکی از آنست که در طی مراحل اولیه شمارش ,میزان رشد آرا کلیه افراد از رفتار تصادفی تبعیت می نماید و علیرغم تفاوت در میزان تغییرات رای , تفاوت معنادار ناشی از علل غیر تصادفی وجود ندارد.



مقایسه آخرین نتایج با شمارش آرا ماقبل آخر و نرخ رشد آرا هر یک از نامزدها علیرغم آنکه دو سوم آرا شمارش شده اند حاکی از یک تغییر محسوس آماری است که در نمودار توزیع زیر مشاهده می شود

بررسی دقیقتر آمارها بر اساس طیفهای نامزدهای شرکت کننده حاکی از آنست که این رفتار در صندوقهای آرا صرفا به یک طیف خاص از نامزدها محدود شده است و آن طیف کسی نیست جز اصلاح طلبان که میزان رشدی کمتر از ده درصد را نسبت به همه طیف ها دارند.یعنی در حالیکه آمار همه طیفها تقریبا به میزان 45% رشد را نشان می دهد تمام افراد در طیف اصلاح طلب و حتی نماینده ورزشکار این گروه نیز با افزایش 30% رشد آرا

مواجه هستند؟!!
تحلیل واریانس که روش آماری تحلیل مقایسه ای این گونه مسائل است نیز حاکی از تفاوت معنا دار در شمارش آرا مرحله آخر بوده که حاکی از حضور علل خاص در رفتار صندوقهای انتخابات است.

شاید این تحلیل و این همه زحمات لازم نباشد تا در خصوص رفتارهای جهت دار در انتخابات جمهوری اسلامی و انتخابات اخیر شوراهای شهر شاهد آورد .اما نکته ای که لازم است تا از این تحلیل برداشت شود آنست که آیا پذیرش سیستم انتخاب شدن و انتخاب کردن که با اثر گذاری علل خاص حتی پذیرش رفتارهای هدایت شده تصادفی جامعه را نیز ندارد قابل قبول است؟

فتوای صلح یا جنگ

هر گاه هدف حمايت و تقويت اسلام و حفظ امنيت مسلمين در جهان بود، فتواي صلح و آتش بس و خشونت زدايي و مخالفت شرعي با عمليات تروريستي صادر مي شد. فتواي بردباري، شکيبايي و بخشودگي صادر مي شد. فتواي برادري و برابري ابناي بشر صادر مي شد. فتواي گراميداشت مفاهيم مندرج در اعلاميه جهاني حقوق بشر صادر مي شد. صاحبان فتوا ترجيح داده اند دنباله رو آن دسته از پيرواني بشوند که چند روزي پس از رويدادهاي منجر به صدور فتواي قتل به هيجان مي آيند، مشت هوا مي کنند و بعد هم پي کار خود مي روند. مي شود فهميد صاحبان فتوا در مواردي که به اعدام ديگران حکم مي دهند و کاريکاتوري، مقاله اي و قصه اي را مايه دست مي کنند، يادشان مي رود که در جايگاه پيران خردمند حق ندارند رد پاي پيروان شوريده حال را بگيرند. يادشان مي رود منطق اقتضا دارد تا آن شوريدگان را آرام کند و به آنان روا داري آزادي بيان در جهان امروز را بياموزند.

مهرانگیز کار

--
آينه

انتخابات از دریچه آینه

مي‌گويند حرف حق را بايد شنيد حتي اگر حسين شريعتمداري گفته‌باشد و حسين شريعتمداري در كيهان گفته:
معرفي شهردار شهامت مي‌خواهد
اين بهترين و حسابي‌ترين انتقادي‌ست كه مي‌توان كه مشتركاً به اصولگرايان و اصلاح‌طلبان در انتخابات شوراي شهر تهران وارد كرد.
------------------------------------------------
بنا بريک ضرب المثل مغولی:
شهرهای بزرگ را با تعداد بی شمار گدايانش می توان شناخت.
اما حضور آگاهانه شهروندان ايرانی در انتخابات شوراها بالذات اين استعداد را دارد تا در آينده ايرانيان بتوانند برخلاف مغولان اثبات کنند که:
شهرهای بزرگ را می توان از شهرداران بزرگ اش شناسائی کرد.

داریوش سجادی 
-----------------------------------------------

بيانيه برخی از چهرهای ملی-مذهبی مانند عزت الله سحابی، حسن يوسفی اشکوری، اعظم طالقانی و حبيب الله پيمان که در آن تلويحا از عدم شرکت خود در انتخابات شوراها سخن می گويند- البته بدون دعوت به تحريم انتخابات- کار اصلاح طلبان را آسانتر نخواهد کرد.

-----------------------------------------------

ااصلاح طلبان در تلاش برای پيروزی در انتخابات ۲۴ آذرماه، گذشته از تحريم کنندگان با مشکل دوستان نزديک ولی ناراضی در صفوف خود نيز روبرويند. عباس عبدی نمونه بارز چنين دوستانی است. اصلاح طلبان در انتخابات های گذشته شاهد سکوت و يا حمايت کمرنگ شخصيت هايی مانند عبدالله نوری، هاشم آغاجری و عبدالکريم سروش بودند. سکوت مردان سياسی البته گويای ناگفته هاست. هرچند عباس عبدی دعوت به تحريم انتخابات شوراها نکرده است اما در سايت اينترنتی خود " آينده" اعلام کرده که در انتخابات شرکت نخواهد کرد.

برای افرادی که نسبت به روند کلی اعتراض دارند و آن را به نفع جامعه و کشور نمی دانند، مشارکت در انتخابات افرادی، برای اداره امور شهر، حتی اگر به بهبود وضع اداره شهر منجر شود (که الزاما نخواهد شد) ناقض هدف اصلی آنان برای اصلاح روند کلی است، زيرا موجب استحکام روند کلی خواهد شد، مگر آن که هدف انتخابات را به نحو روشنی متوجه اين روند کلی نمايند.

--------------------------------------------------------------

برای تشخيص دموکراتيک بودن يا نبودن ساختار يک حکومت، نمی‌توان تنها به برگزاری انتخابات‌ ادواری در چارچوب ضوابط حکومت استناد کرد. چرا که ريختن آراء به درون صندوق‌های رای، تنها شکل يک رفتار دموکراتيک است و برای بررسی محتوای آن، حداقل سه مولفه: روش گزينش، کارکرد و جايگاه نهادهای حکومتی را بايد مورد مداقه قرارداد

----------------------------------------------------------------------------------

دو دليل عمده همواره از سوی تحريم کنندگان برای درستی سياست تحريم ارائه شده است. يکی کمک نکردن به مشروعيت نظام و ديگری بی نتيجه بودن اصلاحات در چهارچوب نظام اسلامی بخاطر بی عزمی اصلاح طلبان به ايستادگی در برابر کارشکنی های اقتدارگرايان

از نظر "مشروعيت" که انتخابات رياست جمهوری گذشته و شرکت کمی بيشتر از ۵۰ درصد مردم در آن نشان داد که نظام به هر حال قادر است حدود ۵۰ درصد مردم را به پای صندوق های رای بکشاند و مشروعيت خود را در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی تثيت کند و مهم تر از آن اينکه تحريم کنندگان اين "عدم مشروعيت" را به چه مجمع يا قدرت جهانی می خواهند نشان دهند؟

اما در مورد نا کارآمدی اصلاح طلبان، عليرغم انتقاداتی که به درستی بر آنها وارد است، مقايسه وضعيت کشور در دوران سهيم بودن اصلاح طلبان در قدرت با اوضاع کنونی، نشان می دهد که هم در عرصه های آزادی بيان، مطبوعات، انتشار کتاب، فشار بر دانشجويان، جنبش زنان و ان. جی. اوها، هم در عرصه اقتصادی که دولت احمدی نژاد از جمله با وعده بهبود آن بر سر کار آمد و هم در زمينه سياست خارجی عقبگرد قابل ملاحظه ای داشته ايم. نه تنها هزينه فعاليت های سياسی که هزينه فعاليت های اجتماعی و فرهنگی نيز به مراتب افزايش يافته است. با بودن اصلاح طلبان در قدرت حتی اگر به زنان اجازه برگزاری تظاهرات داده نمی شد

حميد فرخنده

-------------------------------------------------------------------------

--

 

 
آينه