در انتقام لذتی است که در بخشش نیست

در انتقام لذتی است که در بخشش نیست!" وضعیت و حال اکثر ما ایرانیان بوده است حالا این انتقام چه عملا تیر و تیغ زدن به طرف باشد، چه نفرین کردن و یا فحش دادن باشد یا تیغ زدن در فضای مجازی، به هر حال در قصد و نیت ما فرقی‌ نمیکند. دلهای ما پر کینه است و از حفظ آن لذات می‌بریم. کینه توزی به ما تسکین میدهد و این فکر که "مظلوم" واقع شده ایم و "ظالم" باید به سزایش برسد ایده ماست و برای رسیدن به آن "حماسه" میسازیم. شاید نتوان به درستی‌ سر چشمه این حالت و احساس ما را شناسایی کرد ولی‌ از دید من شاید بتوان آنرا به واقعه کربلا و عاشورا ربط داد. پس از چهارده سده زنده نگاه داشتن هر سال این رویداد با شبیه سازی، مراسم نوحه خوانی، ذکر مصیبت، سنت عزا داری محرم مبنای روحیه و فرهنگ مظلوم ستایی و ظالم ستیزی ما شده است، بدون در نظر گرفتن اینکه چقدر در این داستان مبالغه شده و دروغ‌های زیادی به آن اضافه شده است. و گذشته از اینکه این جریان اصلا ربطی‌ به ما ایرانیان ندارد و جنگی بوده بین قبائل عرب برای کسب مقام و ثروت. ولی‌ زنده نگاه داشتن این رویداد، علاوه بر اینکه سود سیاسی و اقتصادی زیادی برای عدّه‌ای دارد، یادآوری آن کینه ما را به ظالم تازه کرده و همدردی ما با مظلوم اشک ما را در آورده و ما را تسکین میدهد برای همین با تمام توان خود در حفظ آن میکوشیم

اسی زاهدی